Brauna is de trotse chefe van de bouwers. Ik ken eerlijk gezegd weinig mensen die met zoveel plezier zo hard werken. En ik vind hem een ontzettend aardige vent. Als wij, Peter en Ana dingen voor het huis bedenken is Brauna's expert opinion goud waard. Pode o nao pode?, vragen we dan. Brauna weet het!
Aguas Belas bouwhelden in mei 2007. Inclusief Ione en Peter, en een zwarte mascotte. Aan het eind van onze week organiseerden we een bbq voor de mannen die zich het afgelopen jaar uit de naad hebben gewerkt. Met veel resultaat, en plezier. Er waren mooie woorden van Pieter. Er waren rose en blauwe caps met Amsterdam en de Nederlandse vlag erop, die hadden we meegenomen . Een t-shirt met de Nederlandse leeuw voor chefe Brauna (rechtsonder), symbool van zijn (geest)kracht. Het is toch een raar gevoel dat mensen die je niet kent over zo'n afstand, over zo'n lange periode zo hard voor je bezig zijn. Het was daarom bijzonder en goed ze (een beetje beter) te leren kennen. Op onze laatste avond in Aguas Belas in mei 2007.
Vanaf ons huis liepen we over het strand, hooguit een kwartiertje. We gaan een hoekje om. Zien we plotseling dit ...
A Hora do Brasil is in Nederland de gedroomde interlink voor Braziliaanse kunst en cultuur. Op 28 april heeft A Hora een ontroerende hommage aan de eerste 'Nederlandse Braziliaan' August Willemsen georganiseerd: 'Mensen sterven niet, zij worden betoverd...'.
De suites zijn nog mooier geworden dan we gedacht hadden. Ruim en licht. Prachtig uitzicht rondom. Tussen de kamers plaatsen we schuifwanden. In een handomdraai heb je zo een dubbele suite voor gezinnen of iedereen die graag wat meer ruimte heeft.
De vista's zijn klaar. Zoals deze view vanaf de zijkant van de suite op de 1e etage. 
De suites zijn nog niet klaar. En de watertoren oogt nog kaal. De cementmolen draait nog op volle toeren. Maar het hoofdhuis is klaar. En het zwembad. En de view is er ook al. In mei 2007. Maar die is er eigenlijk altijd al geweest... 
